Visie

To see one in all and all in one

is to break through the great

barrier which narrows one's

perception of reality

Thich Nhat Hanh

De visie van Veer & Vuur is ontstaan in het bos.

Tijdens 1 van mijn vele wandelingen met onze hond Boaz was ik getuige van hoe de natuur als VANZELF zijn ding doet. Gewoon. Simpel. Naturel.

Onze Boaz, die een onderdeel van de natuur is, volgt graag al snuffelend een spoor en graaft zo nu en dan -met veel enthousiasme- een gat in de grond.

Omdat dat voor haar zowel leuk als spannend is, schudt ze daarna die spanning van haar lichaam af. Op die manier moet ze de rest van de dag niet verder met al die stress in haar lijf. Dit is geen aangeleerd gedrag waarvoor ze ooit beloond is geweest met een koekje. Het is gewoon de natuur, haar natuur. Voila. Simpel.

Als een merel vliegt in de lucht, landt op een tak en zijn lied zingt, volgt die ook 'zijn natuur'. Er is een NATUURLIJKE VERBINDING met zijn vleugels en zijn lied waardoor die is wat ie is en doet wat een merel doet. Gewoon. Simpel. Naturel.

Zo staat alles in de natuur als vanzelf in verbinding met zijn kracht.

Hierdoor GROEIEN de dingen tot wat ze bedoeld worden te zijn.

Een merel wordt een merel, een eik een eik en de tulpenbol een tulp.

Het gras wordt trouwens geen vlinder en een paddestoel geen koe.

Waarom? Omdat alles al van in het prille begin IN hen aanwezig is om te worden wat het bedoeld is te zijn. Er is een natuurlijke verbinding met de kracht die in hen leeft. Voila. Simpel. NATUREL.

Stel nu, dat de merel twijfelt aan zijn vliegkunst of vleugels en daarom liever niet vliegt. Of stel dat diezelfde merel het idee heeft dat de lijster beter kan zingen dan hem en daarom stil blijft...of erger nog, het lied van de lijster gaat zingen.

Inderdaad, dan schiet er weinig over van de natuurlijke verbinding met zijn kracht en is er niet veel "merel" meer aan.

Wij mensen zijn ook een ONDERDEEL van de natuur en worden evengoed geboren met een natuurlijke kracht in ons. Een kracht die ons doet groeien naar wie we bedoeld worden te zijn. We moeten ons er gewoon mee verbinden.

Voila. Simp.....nee, eigenlijk niet zo simpel.

Het verschil met ons en de merel is dat wij GEDACHTEN hebben

gedachten die maken dat we bang worden om dingen uit te proberen
die ons klein maken en doen twijfelen aan onszelf en daarbij aan onze eigen kracht
gedachten die zoiets verzinnen als falen

Maar hoe kunnen we falen als alles al in ons zit om te kunnen zijn wie we zijn?

Wat als wij ons bewust worden van die kracht en ervaren dat we die KRACHT in ons meedragen zoals een altijd brandend vuur?

Wat als we zouden weten hoe we ons er (terug) mee kunnen verbinden?

Keer op keer, dag na dag? ...

Zijn we dan niet ons EIGEN MEDICIJN ?

Op dat moment ontstond de naam en visie van

De veer als verwijzing naar de natuurlijke verbinding van de merel met zijn eigen vleugels en daardoor in volle vertrouwen vliegt.

Het vuur als reminder aan het lied dat diezelfde merel zingt... puur omdat het in hem leeft.